การรู้จักพระเจ้า (ตอนที่๔)

1

การรู้จักพระเจ้า (ตอนที่๔)

ทุกสิ่งที่เป็นไปได้ ล้วนย่อมต้องมีสาเหตุ

หากเรามีการตรวจสอบและพิจารณาสิ่งที่มีอยู่ในโลกแห่งการสร้างของพระองค์อย่างละเอียด ให้เราคิดว่ามันมีมาได้อย่างไร เราก็จะค้นพบประเด็นเหล่านี้ในตัวของเราเองว่า มันไม่ได้มีขึ้นด้วยตัวมันเอง การมีอยู่ไม่ใช่สิ่งเดียวกันกับตัวตนของมัน ในตัวตนที่แท้จริงของมันว่างเปล่าจากการมีหรือไม่มี มันมีศักยภาพที่จะเป็นได้อย่างใดอย่างหนึ่งจากการต้องมี หรือไม่ต้องมี เราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า “เป็นไปได้” ตัวอย่างเช่น ให้เราคิดถึงน้ำในตัวของเราก็พบว่าน้ำเป็นความจริงหนึ่งที่ไม่ใช่สิ่งเดียวกันกับการมีและการไม่มี ทุกเหตุการณ์และทุกอุบัติการณ์นั้น ก็เหมือนกับน้ำ ที่ตัวตนที่แท้จริงของมันว่างเปล่าจากการมีและการไม่มี ปัญญาของพวกท่านก็จะกล่าวว่า สิ่งมีชีวิตและเหตุการณ์ต่างๆในโลกนี้เนื่องจากตัวตนที่แท้จริงของมันไม่ใช่สิ่งเดียวกันกับการมี ฉะนั้นหากต้องการให้มันถูกทำให้เกิดก็ต้องอาศัยตัวแปรอื่นและขจัดข้อบกพร่องแห่งตัวตนของมันออกไปก่อนถึงจะเกิดขึ้นได้

สิ่งมีชีวิตทั้งหลายล้วนขัดสนและมีความต้องการทั้งสิ้น ถ้าไม่มีใครขจัดความไม่มีดังกล่าวออกเสียก่อนและไม่สวมการมีอยู่ให้แก่มัน มันก็จะไม่มีอยู่นั่นเอง อุบัติการณ์ทุกอย่างในโลกนี้นั้น ตัวตนของมันล้วนบกพร่องทั้งสิ้น ตัวของมันไม่ใช่สิ่งที่เป็นเอกเทศ มันจะต้องสิ้นสุดอยู่กับสิ่งที่มีความสมบูรณ์เป็นเอกเทศ และไม่ต้องพึงพาสิ่งใด ซึ่งตัวตนของสิ่งนั้นต้องมีอยู่ด้วยตัวของตัวเอง การไม่มีและการสูญเสียเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับสิ่งนั้น สิ่งที่มีอยู่อย่างสมบูรณ์นั้น เรารู้จักกันในนามพระเจ้าของโลกนี้และ “จำเป็นต้องมี” พระเจ้าก็คือสิ่งเดียวกับการมีและทรงมีอยู่พระองค์ดำรงมั่นด้วยองค์ของพระองค์ ทุกสรรพสิ่งล้วนต้องพึงพิงพระองค์ทั้งนั้น จะมีขึ้นมาได้ก็ต้องอาศัยการมีอยู่ของพระองค์