การรู้จักพระเจ้า (ตอนที่๒)

1

การรู้จักพระเจ้า (ตอนที่๒)

ระบบของโลก

หากเราเห็นอาคารหลังหนึ่งซึ่งถูกสร้างมาด้วยระบบที่ละเอียดรอบคอบ มีความเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กันในแต่ละส่วนของอาคาร มีการวางแผนการใช้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีจุดบกพร่องให้เห็น ระบบประปาไฟฟ้า มีห้องรับประทานอาหาร ห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ อุปกรณ์ทำความร้อนและทำความเย็นอย่างครบครัน ท่อน้ำได้รับการติดตั้งในที่ที่เหมาะสม สุขอนามัยได้รับการเอาใจใส่ มีการใช้ประโยชน์จากแสงของดวงอาทิตย์อย่างเพียงพอ ปัญญาของเราก็ตัดสินได้เลยว่า เครื่องมือที่เป็นระบบระเบียบเช่นนี้ไม่อาจถือกำเนิดมาด้วยตัวมันเองได้ แต่ต้องมีผู้สร้างที่ชำนาญการณ์ซึ่งได้วางระบบมันอย่างถูกต้อง

จากตัวอย่างดังกล่าว ข้าพเจ้าก็ขอชักชวนให้ทุกท่านกลับมาสนใจเสี้ยวหนึ่งของการดำเนินชีวิตในแต่ละวันของเราเอง มนุษย์จำเป็นต้องมีอาหารและน้ำเพื่อการดำรงชีพและมีชีวิตอยู่ต่อไป เขาต้องจัดการกับความหิวและกระหายของเขาและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายเพื่อให้เซลล์ในร่างกายดำรงอยู่ได้และชีวิตของเราจึงจะดำเนินต่อไปได้นั้นเขาต้องมอบอาหารที่หลากหลายให้กับเซลล์เหล่านั้น การสูญเสียและการขาดตกบกพร่องไปของเซลล์เหล่านั้นจะเป็นผลทำให้การดำเนินชีวิตของเราไม่อาจจะควบคุมต่อไปได้ มนุษย์จำเป็นต้องใช้อากาศเพื่อการหายใจโดยอาศัยการหายใจที่จะดูดเอาอากาศที่มีประโยชน์และปกป้องมลพิษที่จะเข้าสู่ร่างกาย

ตอนนี้ก็ขอให้พิจารณาว่า ความต้องการและความจำเป็นของร่างกายของเรานั้น ทำไมจึงอยู่ภายนอก ทั้งสิ้น ?อาหารที่เราต้องการก็อยู่ภายนอก อาหารหลากชนิดที่เราต้องการก็อยู่ภายนอก เพื่อการดำรงชีวิตแล้ว ข้าวสาลี ข้าวเจ้า ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์และอาหารบริโภคอื่น ๆ ที่จำเป็นทั้งหมดก็อยู่ภายนอก น้ำและอากาศที่เราจำเป็นต้องใช้ก็อยู่ภายนอก เรามีเท้าเพื่อสามารถที่จะเดินไปตระเตรียมหาอาหาร เรามีตาที่จะดูว่าจะหาอาหารที่เหมาะสมได้อย่างไร เรามีมือที่จะใช้เปิบอาหารเข้าปาก มือของเราถูกสร้างมาเพื่อให้มันสามารถเตรียมการหาสิ่งของอันเป็นความต้องการของเราให้ได้เป็นอย่างดี สมบูรณ์แบบภายใต้การเลือกสรรของเรา ทุกที่ที่มันเคลื่อนไหวนั้นไม่ว่าจะเปิดออกหรือปิดก็เป็นไปตามความปรารถนาของเราไม่ว่าจะยกมือขึ้นหรือเอามือลงการสร้างสรรค์ที่ละเอียดรอบคอบของนิ้วมือและนิ้วเท้านั้นช่างน่าพิศวงอย่างยิ่ง เราหยิบอาหารด้วยมือและใส่ปาก ปากของเราถูกสร้างมาให้เปิด และปิดตามความต้องการของเรา ริมฝีปากถูกสร้างมาให้ปิดประตูปากของ เราเพื่อกั้นไม่ให้อาหารหนึ่งคำหลุดออกมาจากปากของเรา ปัญหาหลักก็คือว่า ความต้องการอาหารของร่างกายทั้งหมดนั้นมีอยู่ในอาหารหลากชนิด แต่ไม่อาจนำไปใช้ประโยชน์ในสภาพอย่างนั้นได้เลย มันจะต้องมีการย่อยสลายอย่างละเอียดทุกขั้นตอนเพื่อถูกนำไปใช้ประโยชน์

เครื่องมือการย่อยอาหารของร่างกายจะบีบย่อยอาหารใน 4 ขั้นตอนด้วยกัน

เราขอกล่าวพอสังเขปดังนี้

ขั้นตอนที่ 1 เราจะเคี้ยวอาหารด้วยฟันและบดมัน ฟันแต่ละซี่ที่ให้ไว้ในตัวเรานั้นมีความเหมาะสมกับชนิดของอาหารของเราอย่างสมบูรณ์แบบ ลิ้นก็เคลื่อนที่อยู่ในปากรับอาหารเข้าไปในขบฟันเพื่อทำให้มั่นนุ่มขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นมันยังทำหน้าที่เหมือนเจ้าหน้าที่ศุลกากรคอยตรวจอาหารและควบคุมมัน แยกแยะอาหารที่ดีและไม่ดี ต่อมน้ำลายก็จะปล่อยของเหลวเฉพาะเข้ามาในปากเพื่อให้อาหารได้ถูกกลืนกินได้อย่างนุ่มนวลและง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น น้ำลายยังช่วยในการบดเคี้ยวอาหารและมีผลทางเคมีที่น่าสนใจอีกด้วย

ขั้นตอนที่ 2 เมื่ออาหารถูกบดเคี้ยวอย่างดีแล้ว จากปากมันก็เข้าสู่ลำคอและจากหลอดอาหารและสู่กระเพาะอาหาร เมื่ออาหารลงไปแล้วลิ้นเล็ก ๆ ก็จะปิดช่อง ดึงม่านเฉพาะกั้นหลอดลมเอาไว้ เพื่อไม่ให้อาหารไหลย้อนเข้าไปในทางเดินหายใจ

ขั้นตอนที่ 3 อาหารจะต้องถูกกักเอาไว้ในกระเพาะชั่วครู่เพื่อถูก

ทำให้ย่อย ในผนังกระเพาะนั้นมีต่อมอยู่นับพันซึ่งจะปล่อยน้ำย่อยออกมาอาหารก็จะถูกย่อยและกลายเป็นของเหลว

ขั้นตอนที่ 4 อาหารจะเข้าสู่ลำไส้เล็ก และเป็นความจำเป็นที่กระเพาะปัสสาวะและตับอ่อนจะปล่อยน้ำย่อยออกมาเพื่อย่อยอาหาร ต่อมมากมายที่มีอยู่ในผนังลำไส้ก็จะปล่อยน้ำย่อยออกมาย่อยสลายอาหาร อาหารที่กลายสภาพเป็นของเหลวเจือจางอยู่ในลำไส้เล็ก สารอาหารก็จะถูกดูดซึมผ่านพนังลำไส้เข้าสู่กระแสเลือด และสูบฉีดเข้าไปทั่วร่างกาย หัวใจจะสูบฉีดส่งผ่านสารอาหารที่ไปพร้อมกับกระแสเลือดนั้นไปยังทุกส่วนของร่างกาย ด้วยวิธีการนี้เองที่ทุกเซลล์แห่งการดำรงชีวิตของมนุษย์ก็จะได้รับอาหารที่เหมาะสมของตนเอง

หากท่านคิดสักเล็กน้อย ท่านจะเห็นว่า ด้วยกับการมีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันและความเป็นระบบที่ละเอียดยิบทุกขั้นตอนที่ปรากฏอยู่ในทุกส่วนของอวัยวะภายในของร่างกายและปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่มีอยู่ในโลกนี้นั้น เป็นไปได้หรือที่จะมีใครพูดว่า มนุษย์และปรากฏการณ์ต่างๆ ที่อุบัติอยู่ในโลกนี้ถูกสร้างมาด้วยตัวของมันเอง?

หากเราคิดพิจารณาในโครงสร้างการดำรงชีวิตของตัวเราเองและรายละเอียดปลีกย่อยซึ่งปรากฏในการสรรสร้างของอวัยวะต่างๆ ของร่างกายเรา และตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนต่อความเป็นระบบและมีขั้นตอนอย่างน่าพิศวง และความสัมพันธ์อันลุ่มลึกซึ่งดำเนินอยู่ในอวัยวะของร่างกายเราและปรากฏการณ์ต่างๆ ในโลก ประเด็นนี้ก็เป็นที่กระจ่างชัดสำหรับเราว่า มนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ไม่ได้ถือกำเนิดมาด้วยตัวของมันเอง แต่มันมีผู้สร้างซึ่งทรงสร้างมนุษย์ขึ้นด้วยกับความรอบรู้และการจัดการอันละเอียดอ่อนและได้ทรงวางแผนความต้องการทั้งหมดของเขาเอาไว้แล้ว จะมีเดชานุภาพใดหรือที่ไม่ใช่เดชานุภาพอันไร้ขอบเขตของพระผู้อภิบาลผู้ทรงปรีชาญาณและรอบรู้ที่สามารถสร้างระบบและความเป็นระเบียบอันน่าทึ่งที่มีอยู่ในปรากฏการณ์ของโลกนี้? ธรรมชาติอันไร้การรับรู้จะเป็นผู้สร้างมือของมนุษย์ที่มีความเหมาะสมและดีเลิศเช่นนี้ ?

ธรรมชาติน่ะหรือที่สร้างต่อมน้ำลายซึ่งดูแลปากให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ? ลิ้นไก่และลิ้นที่ปิดหลอดลมเวลามีอาหารผ่านนั้นด้วยกับหน้าที่อันหนักอึ้งนี้ถือกำเนิดมาเอง ? ต่อมทั้งหลายที่หลั่งของเหลวออกมาตามผนังของกระเพาะอาหารนั้นไม่มีผู้สร้างที่ทรงความรู้และปรีชาญาณสร้างมันขึ้นมาอย่างนั้นหรือ ? พลานุภาพอันใดหรือที่บัญชาให้ตับอ่อนและกระเพาะปัสสาวะหลั่งของเหลวที่จำเป็นออกมา ? อวัยวะที่สำคัญทั้งสองนี้รู้คุณค่าของการมีอยู่ของตนเองด้วยหรือ ? พลานุภาพใดหรือที่บังคับให้หัวใจทำหน้าที่ของมนุษย์ตลอดวันตลอดคืนโดยไม่หยุดพักและส่งผ่านสารอาหารแห่งการดำรงชีพไปยังทุกส่วนของอาณาจักรอันกว้างใหญ่ของร่างกายมนุษย์ ? ใช่แล้ว นอกเหนือจากพระผู้อภิบาลผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาสามารถแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสร้างระบบอันละเอียดอ่อนในระหว่างปรากฏการณ์ของโลกนี้และบริหารจัดการเครื่องมืออันยิ่งใหญ่แห่งการสร้างสรรค์นี้ไปได