ชีวิตของมนุษย์ คือ สนามแห่งการต่อสู้

143

ชีวิตของมนุษย์ คือ สนามแห่งการต่อสู้ระหว่างการยอมรับสองอำนาจการคุ้มครอง (วิลายะฮ์) คืออำนาจการคุ้มครองของพระเจ้า กับอำนาจการคุ้มครองของซาตาน (ชัยฏอน)

اللَّهُ وَلِيُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَي النُّورِ وَ الَّذينَ کَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَي الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ

“อัลลอฮ์คือผู้คุ้มครองบรรดาผู้ที่ศรัทธา พระองค์จะทรงนำพวกเขาออกจาความมืดทั้งหลายไปสู่แสงสว่าง และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น บรรดาผู้คุ้มครองของพวกเขาก็คือมารร้าย พวกมันจะนำพวกเขาออกจากแสงสว่างไปสู่ความมืดทั้งหลาย พวกเหล่านี้คือชาวนรก พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นเป็นนิรันดร์”

ตัวเราเองเท่านั้นที่จะต้องเป็นผู้เลือกในสนามแห่งการต่อสู้นี้ว่า เราจะเข้าอยู่ภายใต้ร่มธงใด และจะแบกธงแห่งวิลายะฮ์ (การยอมรับอำนาจการปกครองหรือการคุ้มครอง)ใดไว้บนบ่าของตน ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้เอง เดือนรอมฎอน คือเดือนแห่งการฝึกฝนสำหรับการเลือกเส้นทาง เดือนแห่งการฝึกฝนการยอมตนและการแสดงความเป็นบ่าว โดยมีเงื่อนไขว่า เราจะต้องรู้ว่าเราจะเดินไปในเส้นทางใดและจะใช้ความพร้อม ความสามารถและศักยภาพที่เรามีอยู่ไปในหนทางใด

ท่านอิมามโคมัยนี (ร.ฮ.) ได้ชี้ให้เห็นว่า เดือนรอมฎอนจะเป็นประโยชน์และก่อให้เกิดความง่ายดายสำหรับการเลือกเส้นทาง โดยท่านกล่าวว่า :

“คนเราจง (ใช้โอกาส) ในเดือนรอมฎอนแก้ไขปรับปรุงตนเอง เรามีความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขปรับปรุงตนเอง เราจำเป็นเป็นต้องขัดเกลาตน เรามีความจำเป็น (ต่อสิ่งนี้) จวบจนลมหายใจสุดท้ายของเรา บรรดาศาสดาก็มีความจำเป็นเช่นกัน บรรดาศาสดาผู้ยิ่งใหญ่ก็มีความจำเป็น เพียงแต่ว่าพวกท่านเข้าใจถึงความจำเป็นของตัวพวกท่านเอง และได้กระทำในสิ่งนั้น แต่เราเนื่องจากมีสิ่งปิดกั้น (ฮิญาบ) จึงไม่สามารถเข้าใจ (ถึงความจำเป็นของตนเอง) เราจึงไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ (ตักลีฟ) ต่างๆ ของตัวเรา … ความเป็นผู้ได้รับความจำเริญ ก็คือสิ่งนี้ ดังนั้นท่านทั้งหลายจงปฏิบัติตามหน้าที่ต่างๆ ที่ได้รับมอบหมายจากพระผู้เป็นเจ้าเถิด”